Het chaotische dagelijks leven van bedelaars

Zittend, met de rug tegen de muur, het hoofd jammerlijk naar links gebogen, een kind van minder dan vijftien maanden dat onschuldig in haar armen slaapt, steekt Tina, 27 jaar, haar hand uit. Een gebaar dat ze vergezelt van kleine bedelende woorden. "Meneer, meneer", roept ze, niet zonder met wat kleingeld te rammelen. Om de aandacht van voorbijgangers te trekken. Dat is het dagelijks leven van deze moeder die moet bedelen om te overleven. Aanwezig in deze gang van de Mohammed V-boulevard, altijd geteisterd door de wind en overspoeld door het oorverdovende lawaai van claxonnerende auto's, legt deze vrouw uit Nigeria ons, op een kalme en wanhopige toon, uit dat ze sinds 2008 ter plaatse is. "Ik heb mijn land verlaten om hierheen te komen omdat ik niet langer bij mijn ouders kon blijven en hen kon zien lijden onder hongersnood zonder iets te doen. Ik heb ervoor gekozen te emigreren om mijn brood te verdienen", vertrouwt ze ons toe met een nauwelijks hoorbare stem.

Tina is getrouwd. Haar echtgenoot bevindt zich momenteel in El-Jadida en doet hetzelfde als zij: bedelen. Op de vraag: hoeveel krijg je gemiddeld per dag? Tina, aanvankelijk terughoudend, accepteert om ons te antwoorden: "Ik ontvang een dagelijks bedrag van ongeveer 90 tot 100 DH. Wat niet veel voorstelt in vergelijking met de gezinslasten die talrijk zijn". Aan de andere kant van het steegje, op slechts enkele meters van de tramhalte bij de ingang van de markt van de Medina, accepteert een andere vrouw, de dertig gepasseerd, om ons haar situatie te vertellen. Getrouwd en moeder van vijf kinderen, deze vrouw die liever anoniem blijft, vertrouwt ons toe dat ze 50 tot 60 DH per dag verdient. Voormalig schoonmaakster, ze verliet dit beroep om zich aan het bedelen te wijden.

Kinderen dwingen! De maand ramadan is een gunstige periode voor bedelarij. "Tijdens deze periode worden mensen guller en geven ze meer", geeft ze aan. Nog steeds in dezezelfde sfeer van Bab El Had, dit keer bij de ingang van de "Souika", bevindt zich Imane met haar twee kleine dochters, slecht gekamd haar en beschadigde kleding. Ze accepteert aanvankelijk niet om met ons te praten. "Elke keer komen mensen ons ondervragen en beloven ze onze situatie te verbeteren. Alleen maar woorden!" Na een moment kalmeert ze en begint ze spontaan haar ongeluk te vertellen, zo zwaar ligt het op haar hart. "Ik bedel omdat ik geen werk kan vinden. Ik heb kinderen te onderhouden en een echtgenoot die aan kanker lijdt. Hij heeft 1.500 DH nodig voor elke chemotherapie-sessie, zonder de huur te vergeten die 600 DH per maand bedraagt", vertrouwt ze ons toe. "Het is simpelweg onmogelijk om te beheren!" concludeert ze op een wanhopige toon.

De situatie van deze bedelende moeders laat mensen niet onverschillig. Tussen medelijden, mededogen of onverschilligheid uiten voorbijgangers hun solidariteit met hen. Bilal, 34 jaar, die zegt niet ver daarvandaan te werken, vertrouwt ons toe: "Ik voel groot medelijden met hen. Met kinderen om te voeden, de huisvesting te betalen voor sommigen, is het echt zwaar.". Ook al kan Bilal niet veel voor hen doen, hij geeft hen, zodra hij kan, "1, 2 of 3 DH". Treurig vervolgt hij door te zeggen "de staat zou hen te hulp moeten komen".

}

Lijden of oplichting?

Over het algemeen wekken bedelaars sympathie en solidariteit op. Maar sommige voorbijgangers voelen minachting voor hen. "Deze dames zijn slechts profiteurs. Ze huren kinderen en doen zich voor als arme moeders die niets hebben om te overleven, om medelijden en mededogen van mensen op te wekken. Terwijl ze in werkelijkheid veel geld hebben, goed leven, zelfs beter dan veel mensen die niet bedelen", werpt een dame, de dertig gepasseerd, ons toe op een zeer strenge toon: "Ik generaliseer niet, maar ze zijn toch erg talrijk. Zo talrijk en bedrieglijk dat het ons achterdochtig maakt", vervolgt ze. Blijkbaar zijn alle voorwendsels goed om wat geld van voorbijgangers los te krijgen. Onder al deze bedelaars zijn er heel wat valse profielen. Vrouwen die in werkelijkheid rijk zijn en alle middelen hebben om een vredig en fatsoenlijk leven te leiden. Toch verkleden ze zich als bedelaars omdat het een gemakkelijke broodwinning is, ver van het zware dagelijkse leven van werkdagen. Dus de vraag is wie echt arm is en wie niet? Dat beantwoorden is niet eenvoudig!

-* Een inkomen tussen 60 en 100 DH, volgens de verklaringen van de bedelaars.

-* De reacties van voorbijgangers variëren tussen mededogen en minachting.

Fournisseur / Bron : Seydina Ousmane Mbaye et Selma Rais, Le Matin